Jak było? Kilka pięknych chwil, kiedy widać było, że zależy, że mogłoby coś być? Nadzieja, że może możnaby spróbować inaczej? Razem? A potem nic? I tylko złuzenia, że to wszystko mogło coś znacyć?  Jeśli tak to przeżywałam coś podobnego. Trzy lata próbowałam zapomnieć. Miało być pieknie,po szkole średniej miał wrócić tu,  spotykaliśmy sięw przerwach i niby wiadomo było, że nic z tego nie będzie, ale jakoś lgnęliśmy do siebie. Dziś tylko piszemy sobie komentarze na facebooku i udajemy, że wszystko jest jak było.A wiedział że go kochałam  to wszystko jednak minęło,kiedy zakochałam sie na prawdę mocno i ze wzajemnością.

Też bym nie miała odwagi. Nie wiem dokładnie co czujesz, mogę się tylko domyślasz. Mam nadzieję, żę wszystko się ułoży..

Dzięki, a co do kłamstwa. Jestem nałogową kłamczuchą. To znaczy, byłam. Idzie mi całkiem nieźle, nie kłamię prawie wcale od ostatniej notki. Oby tak dalej :).

próbowanie przestało mieć dla już dawno sens. chciałam uwirzyć. jednak los, ludzie... chcieli inaczej. co ja takiego złego im zrobiłam? to zazdrość?! czekam na odpowiedni czas dla sieb ie, na ten dobry czas. gdy zły czar pryśnie... Pozdrawiam.

Nie rób nic na siłę.
Kiedyś przyjdzie czas gdy wyślesz mu ten list..;)